Persoonlijke verhalen


Letland moderniseert snel


Zakendoen in Duitsland“We zijn groot geworden in de Baltic. Aanvankelijk vooral met het verschepen van bosproducten, tegenwoordig zitten we veel in lichte bulkgoederen als cellulose, granen, wood chips voor verbrandingsovens en niet te vergeten peadmoss. Een turfachtige tuinaarde die we uit Letland halen. Daar worden enorme gebieden ontgonnen.”

Kees van Wanrooij is directeur bij Wijnne Barends in Delfzijl. Een uit 1855 daterende rederij die deel uitmaakt van het logistieke concern Spliethoff Groep. “We vervoeren voor klanten van A naar B, maar verzorgen het liefst het complete logistieke traject van A naar Z”, verklaart Van Wanrooij de veelzijdigheid van de onderneming die ladingen regelt, verscheept, distribueert en op- en overslaat. “We hebben in Delfzijl en Eemshaven drie terminals voor op- en overslag. Samen goed voor 160.000 vierkante meter, waarvan de helft overdekt.” 

Economische push
Ondanks de vele activiteiten is de naam Wijnne Barends voor altijd verbonden met de kustvaardij. Die naam houdt de reder hoog met 40 schepen, van tussen de 1800 en 6000 ton, die de Europese wateren bevaren. “In de Baltic zijn we groot geworden, maar je treft onze schepen in alle Europese kustplaatsen aan. Zo verschepen we de Letse tuinaarde vanuit diverse Letse havens naar het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en België. Dat gebeurt met veel ladingen.

De Letse handelsbetrekkingen dateren vooral van de afgelopen tien jaar. “Daarvoor liep het land behoorlijk achter en was het erg afhankelijk van Rusland. Sinds de eeuwwisseling en de aansluiting bij de EU heeft Letland zich in sneltreinvaart ontwikkeld. Althans, in de kustregio en stedelijke gebieden. Het contrast met het platteland is nog steeds groot.”

"Nederlandse ondernemers actief in Letse tuinaarde"


Infrastructuur

Wijnne Barends vaart overwegend op de grotere havens van Riga, Ventspils en Liepaja. Volgens Van Wanrooij zijn de havenfaciliteiten uitstekend. “Er is de laatst vijf, zes jaar fors geïnvesteerd in laad- en losfaciliteiten, nieuwe wegen en ICT. Laatste is belangrijk om bijvoorbeeld de documentenstroom snel en efficiënt af te kunnen handelen.”

De Groninger reder haalt uit Letland hoofdzakelijk tuinaarde. “Daar zijn onze schepen, die veel lichte lading kunnen laden, uitermate geschikt voor.” Aan deze lading voorlopig geen gebrek. “Je hebt in Letland enorme veenmoerassen die, ook door Nederlandse bedrijven, laag voor laag worden afgegraven. Er ligt een enorme voorraad. Bedrijven leggen zelf wegen aan en brengen de grond met vrachtwagens naar de havens. Daar wordt het verscheept naar Noord- en West-Europa.”

Heenlading lastig
Wijnne Barends kan sinds de crisis moeilijker heenlading vinden. “Voorheen brachten we veel ijzererts en grondstoffen voor de papierindustrie de Baltic in, maar sinds de crisis Letland zwaar trof zit daar de klad in. Ik verwacht wel dat het weer aantrekt. Het land ontwikkelde zich snel. Dat krijgt vast een vervolg. Los daarvan hebben de Baltische staten een interessant achterland waar het nodige gebeurt en nodig is. Voor ons is en blijft het dus een interessante regio.”

De lonen liggen er, volgens Van Wanrooij, zo’n dertig tot veertig procent lager dan bij ons. “Met enorme uitschieters naar boven en beneden en grote regionale verschillen. Rond 2007 struikelde je in Riga, wat overigens een prachtige stad is, over de dure auto’s, terwijl ze op het platteland nauwelijks het hoofd boven water konden houden. Die verschillen zijn er nog, maar worden wel kleiner.”